Varlığın Özü

Varlığın özü aşktır,

Ruhlarımız kainatta olan herşey gibi, mutlak varlık olan tanrıdan çıkıp en sonunda yine ona varır.
Tanrı bilgisiyle zuhur edince  önce bir nur yarattı  ve ona "Muhammed ol !" dedi.
Bu yaratılan ilk akıl idi. Ve yaratılan herşeyin özünü teşkil etti. Nur bu hitap karşısında 'Allahtan başka ilah yoktur'  diye gerçek sevgiliyi ululadı.

Mutlak güzel olan sevgili bu güzel söze Muhammed O'nun elçisidir iltifatında bulundu.

Sonra ruhlarımız yaratıldı ve biraraya toplandılar. Soruldu ;

"Elestü bi rabbiküm???"

Ve ruhlar hep bir ağızdan "Kalu Bela" dediler...

Ve ruhlarımız o güzellik karşısında sarhoş olup kaldılar...

Sonra da Allahın tecellisi olarak galaksiler ve Kainat yaratıldı.

Sonra Allah evreni dört ana öğe ile süsledi ;

1.Toprak

2.Hava

3.Su

4.Ateş

Bu dört anadan üç çouk doğdu ;

1.Ağaç sebze ve bitkiler

2.Mineral ve madenler gibi cansızlar

3.Hayvanlar 

Hayvanlarını bir bölümüne akıl verildi ve sonra İnsan denildi.

Milyarlarca insanın her biri toprak, hava, su, ve ateş yardımıyla oluşmuş gıdalarla beslenen ananın karnında babanın belleriyle cenin olarak şekil bulur.

Bu bizim tanrıdan kopup beşeriyete bürünmemizdir..

İnsanın tanrıdan en uzakta olduğu an doğduğu andır. Ve gittikçe her insan tanrıdan uzaklaşır, uzaklaşır...

Ta ki insan ölüme yaklaşıncaya kadar....

9 Nisan 2007

* İskender Pala - Aşk