by Eren
17. May 2009 15:45
Az evvel manidar bir paragraf okudum, bende birşeyler karalama hissi uyandırdı. İnsan okuyunca hayatın koşuşturması yüzünden göz ardı ettiği bazı mühim ayrıntıları net bir şekilde görüyor ve düşünce ikliminde yer yer meterolojik çalkantılar zuhur edebiliyor. Bu pazarda, genelde istirahat maksadı ile kendimle başbaşa kaldığım şu vakit, yaşadığımız hayatı ne denli büyük ve kör bir hırsla kovaladığımızın farkına vardım. Buradaki biz büyük şehir hayatı yaşayan , kendini bildiğinden bu güne kadar kapitalizmin kucağında eşinen biz metropol insancıkları oluyoruz. Köyünde, derdi tarlasının bu sene ne mahsül vereceği yada ineğini ne zaman çiftleştireceği olan Hasan emmiye veyahut Ahmet Agaya değil sözüm,yalnızca bize.
Farkettinizmi bilmiyorum sürekli birşeylerin peşinden koşup duruyoruz. Yakaladıklarımız için geçici bir sevinç, kaçırdıklarımız için daimi bir hüzün. Hayıflanmalarımız hep, hayatta sahip olamadıklarımız, isteyipte yakalayamadıklarımız yada sahip olupta kaybettiğimiz şeylerden kaynaklanıyor. Hayat çok hızlı bir şekilde kaçıyor biz kovalıyoruz, bize ömrümüz boyunca bir türlü söz geçiremediğimiz ihtiraslarımızın bize verdiği buyrukları dinleyip, "daha fazlası!","daha kalitelisi!","daha güzeli!" gibi insan içgüdüsünün bir türlü dizginleyemediği mefhumlar, yaşadığmız o mucizevi ömrün, sahip olduğumuz onlarca yüzlerce güzelliklerin üzerine kalın bir örtü çekiveriyor.
Ve biz kör oluyoruz. Hayatta yakaladıklarımız için sevinmek neşelenmek yerine kaçırdıklarımız için ağlayıp duruyoruz.
Aynalardan köşe bucak kaçtığımız yaşlara gelincede hep bir ağızdan, hayat akıp gitti, farkına varamadım bir şey anlayamadım diye söyleniyoruz.
Hayat hızlı bir şekilde akar gider, giderken sanada dünya hayatında ihtiyacın olanı, "sağlıklı kafalar"ı mutlu edecek argümanı, zaten ayaklarının önüne bırakır merak etme sakın.
Mühim olan kafaları ve düşünceleri sağlıklı kılmak. Sağlıklı bir düşünce, elinde olan tek bir çakıltaşı dahi olsa onun için şükreder. Sahip olamadığı, Allah'ın ondan esirgediği yüzbinmilyon şey için debelenip durmaz. Pişmanlık duymaz elinde olupta kaybettikleri için, çünkü bilir ki onun gücü o kadardır, gücü sadece hayatında kalanları yörüngesinde tutmaya yetmiştir.
Akıllı adam sadece var olduğu için, sadece yaşadığı, nefes aldığı için bile sevinip mutluluk duyandır..
İyi haftalar.